Jól eru kærleiki og vón

    Orð og lag: Terje B. Vestergaard

    Jólini nærkast
    Dagarnir styttast
    Skjótt liggur landið
    Klætt í kavaskrúð
    Klokkur ið ringja
    Smábørn ið syngja
    Tónar ið lívga
    Fjálgt um bygd og bý

    Hugnin seg breiðir
    Gleðast eg og tú
    Í okkar hjørtum Kærleikin fær bú

    Jól eru kærleiki og vón
    Ein tíð til at fjálga og bera gleðiboð.
    At geva til onnur av øllum sum er mítt
    Eins og kærleikin av himli givin frítt.

    Mong sita stúrin
    Eina og kúrin
    Myrkur vil fjala
    Vónin svunnin er
    Glóðin tó glógvar
    Kærleikin prógvar
    Boðskapur mildur
    Boð um hetta berð

    Lat ljós títt skína
    Vinur teirra verð
    Úr hjarta tínum kærleik teimum ber.

    Jól eru kærleiki og vón
    Ein tíð til at fjálga og bera gleðiboð.
    At geva til onnur av øllum sum er mítt
    Eins og kærleikin av himli givin frítt.

    At geva til onnur, eins og givið mær
    Eins og kærleikin av himli givin var.

    Tá jólastjørnan blaktrar

    Orð: Betty Ehrenborg-Posse
    Lag: Týskt
    Týtt úr donskum: Ismar Joensen
    Upprunaheiti: När juldagsmorgon glimmar

    1. Tá jólastjørnan blaktrar,
    eg leiti mær á fund,
    :,: har Sonur Guds svav søtan svøvn
    á krubbu náttarstund. :,:

    2. Hvør stórt, at tú, áh, Jesus,
    til jarðar komst ein dag.
    :,: Um frið tín og um frelsuna
    eg syngi gleðilag. :,:

    3. Mær tørvar teg, Guds Sonur,
    barngóði vinur mín,
    :,: varðveit tú meg, áh, Jesus Krist,
    mær fylgi náði tín. :,:

    4. So skal eg, Himnadrottur,
    við gleði fagna tær.
    :,: Takk fyri jólagávuna,
    sum við tær givin var. :,:

    Menniskjum bórust boð so góð

    Orð: Ismar Joensen
    Lag: Christoph Ernst Friedrich Weyse

    1. Menniskjum bórust boð so góð
    av einglamunni til jarðar,
    og hátt bóru Gudi fagnaðarljóð
    óteljandi himlanna skarar.
    „Frelsari føddur tykkum er,
    í Dávids bygd tit hann finna.“
    Tey boð bórust hirðum einaferð,
    um tey er enn vert at minna.

    2. „Lovaður Gud á hæddini,“
    so sungu teir einglar í flokki,
    „og friðurin valdi foldini,
    í menniskjum góður tokki.“
    Henda var heilsanin Himli frá
    og ynskið, einglarnir bóru,
    sum gjørdi, at hirðarnir allir tá
    at finna Frelsaran fóru.

    3. Funnu teir hann á krubbustrá
    og tilbóðu hann av hjarta,
    tí hirðum í barmi birtist tá
    hitt himmalska ljósið bjarta.
    Lovandi Gudi hildu teir
    avstað tá, fullir av gleði.
    Ta gleði vil Gud, at fleir og fleir
    her finna á sínum vegi.

    4. Um tú vilt ganga Andans leið,
    sum forðum hirðarnir gingu,
    so skal tær hin gleði svitast ei,
    sum hesir seyðamenn fingu.
    Jesus er enn at finna hjá
    tí sál, sum til hann vil leita.
    Hann stilla vil hjartans trongd og trá
    við Anda síns samfundi heita.

    Alt er nú so fagurt, ljóst og gott

    1. Alt er nú so fagurt, ljóst og gott,
    sangur hoyrist, tað er jólanátt.
    Stundin er so sæl,
    vit hugna okkum væl
    – bert altíð hevði verið jólanátt.

    Niðurlag: Ja, hvør ein dagur verður eins og jól
    um várið, heystið og í summarsól.
    Um bert Harrans kærleiki
    fyllir mannahjørtuni,
    so vera allir dagar eins og jól.

    2. Vit øll halda henda fagra dag
    við at frøast og vera glað.
    Vit njóta henda frið,
    sum jú kann vara við
    – um bert hvør dagur verður sum í dag.

    3. Brátt so er ein nýggjur dagur her,
    vit stúra fyri, hvat hann við sær ber,
    hvat hann vil geva mær,
    hvat hann vil veita tær.
    Kann hugsast, at hann friðardagur er.

    Lov og prís um allar himlar

    Orð: Jógvan Gerðalíð
    Lag: Jón Hilmar Magnússon

    1. Lov og prís um allar himlar,
    dýrdarsong til Dýrdarkong!
    Verið við, tit tjóðir allar,
    høga borg og smátta trong.
    Fellið í við djúpum tónum,
    hevjið fram eitt fagnarlag,
    samfelt syngið takkarsongin,
    alt og øll á hvørjum stað!

    2. Hvør er hesin Dýrdarkongur,
    hann, ið allir stara á,
    hann, hvørs øksl ber harraveldið,
    sum í andgletti skal stá?
    Hann er tann, profetar, Skriftin,
    høg og lág, hvørt kykt á jørð
    prógva sum Guds Son, Messias,
    hóast ódnarálop hørð.

    3. Barn er føtt, oss Sonur givin,
    navnið hans av øllum ber,
    Jesus, Sonur Guds, Alvalda,
    bjarta ljós til myrku verð.
    Einglaherskarar hátt syngja
    halleluja, lov og prís.
    Gull við roykilsi og myrra
    hátt at Himmals hæddum rís!

    Gev Jesusi rúm á jólum

    Orð og lag: Arnfinnur Setberg

    1. Gev Jesusi rúm á jólum,
    krýn Kristus sum jóladrott,
    hann kom til so lágar lonir,
    nú býr hann í Himli hátt.
    Gev Jesusi rúm á jólum,
    lat hann verða heiðursgest,
    tá kunnu vit aftur frøast,
    og jól verða gleðifest.

    2. Gev Jesusi pláss á jólum
    – øll tjóðin tær lovsong ber
    – tá jól er í hvørjum hjarta
    – á jørðini friður er.
    Um hann kvað himmalskur skari
    á Betlehems ong ta nátt,
    og hirðar reistust at leita,
    teir Frelsaran funnu brátt.

    3. Hon forðum vísmonnum lýsti,
    tann stjørna var teimum best;
    men Jesusbarnið at finna
    tað gleddi teir allarmest.
    Vit prísa nú og tilbiðja,
    at hann vildi koma her.
    Tað barnið, reivað í krubbu,
    hann sæla okkara ver!

    Klokkujól

    Orð: Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Silver Bells (Jay Livingston og Ray Evans)

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her

    Her í býnum er alt tendrað klætt við jólapynt er
    Kavin vakur nú ringir inn jól
    Vinir smílast børn og gávur øll í smílandi verð
    Og í gøtunum hoyrist tað ljóð

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her

    Og í glugga ljós tey skýna barn í krubbuni er
    Dávids stjørnan hon vísur tær veg
    Kona setur seg at kaga drongur skreiðandi fer
    Og í gøtunum hoyrist tað ljóð

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her x2

    …nú eru jól inni her

    Jólakvøða úr Føroyum

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Alabama (Jeffrey Cook, Teddy Gentry, Randy Owen og Mark Herndon)

    Í Sandavági kavar
    av møkum í dag
    Og suðuri í Vági
    nú ljómar jólalag

    Nú skýming er í Skopun
    og mánin sæst í ský
    Og kerturnar á Strondum
    nú bleiktra gluggum í

    Signaða hátíð
    Øll fløtan klødd í lín
    jólakvøðu úr Føroyum
    vit senda her til tín

    Nú fegnast børn í Tórshavn
    Tí hátíð er nær
    Í Vestmanna tey sita
    So fitt og hugna sær

    Í Klaksvík alt nú glógvar
    og gyllir frystan svørð
    Gævi gleðin vardi
    Og friður var á jørð

    Signaða hátíð
    Øll fløtan klødd í lín
    jólakvøðu úr Føroyum
    vit senda her til tín

    Tá var tað jól

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Ein roykur av grann og av køkum
    Av gás sum er farin inná
    Hann dregur so klárt fram í huga
    Barndómsins friðsælu tíð

    Tá lagt var í ovnin í stovu
    Og kavafonn foldina fjól
    Og kerta var tendrað í glugga
    Tá var tað, tá var tað jól

    Tá børnini settust við borði
    Og faðir við borðsendan sat
    Og altíð hann áðrenn vit ótu
    Skaparan tøkk fáa lat

    Og hon sum var sálin í øllum
    Sum arbeiddi stríddist og sleyt
    Hon skapti í heiminum sólskin
    Tagdi um mangt mangan neyt

    Takk takk gamla heim fyri minnið
    So rík og so dýr fyri meg
    Burt fúna slátur og borgir
    Metast tey saman við teg

    Og vildi eg lønt tykkum aftur
    Var ivaleyst tykkara bøn
    Ber tú hendan kærleik til onnur
    Tað okkum er ivaleys løn

    Tá var tað – tá var tað jól

    Besta løtan

    Orð og lag: Uni Arge

    Norðlýsið á ferð
    stjørnur lýsa bjart
    kavaklæddar líðir
    allastaðni her tú sært

    Horvin summarsól
    brenna vøkur ljós
    tosa øll um jólini
    um kongin og eitt fjós

    Størsta løtan nakrantíð hjá hesi mannaætt
    ongin hevur størri gleðiboð frá nøkrum frætt
    tað var kvøldið tað besta tað av øllum kvøldum ber
    besta løtan so siga tey hon størst av øllum er

    Mánin hongur har
    verjir hesa verð
    fjálgt er nú í stovunum
    og friður inni er

    Hvussu gekk hjá tær
    hvussu var títt ár
    aftur nú tey spyrja so
    og onkur fellir tár

    Størsta løtan nakrantíð hjá hesi mannaætt
    ongin hevur størri gleðiboð frá nøkrum frætt
    tað var kvøldið tað besta tað av øllum kvøldum ber
    besta løtan so siga tey hon størst av øllum er

    Vit reika gjøgnum lívið millum sorg og gleðiboð
    og um tú nú kennir einsamalla teg so er tað so
    vit eiga altíð í onkran sum i tonkum er á ferð
    og minnist at vit eru her og heilsu okkum ber

    Stjørnuskot á veg
    út í myrka nátt
    reika nú á luftini
    og hvørva aftur brátt

    Lívgandi hon er
    hendan vakra sjón
    heimurin er stórur
    og í heiminum er vón

    Størsta løtan nakrantíð hjá hesi mannaætt
    ongin hevur størri gleðiboð frá nøkrum frætt
    aftur kvøldið nú koma skal tað størst av øllum er
    besta løtan so siga tey hon størst av øllum er
    besta løtan so siga tey hon størst av øllum er
    besta løtan tað vita vit tá jólaaftan er