Tokið

Orð og lag: Blátt Gras

Eg vakni upp við kaldan dreym – ein floyta vakir meg.
Eg hyggi gjøgnum vindeygað, men einki síggi eg,
tí har er tómt nú, og eg veit væl hví.
Ja, har er tómt nú, og eg veit væl hví.

Tokið tað er farið – tað koyrir bert ein veg.
Tokið koyrir undan, og her standi eg.

Uppaftur eg hoyri floyt, langt burtur frá tað er,
ljóðið er frá tokinum, sum hevur staðið her,
men tað er vekk nú, og tað koyrir við ferð.
Tokið er vekk nú, tokið koyrir við ferð.

Tokið hevur staðið her í yvir 100 ár.
Eg minnist, at á skeltinum har stóð: „verið klár”.
Og eg var klárur, men bara ikki í dag.
Ja, eg var klárur, men nú fór tokið avstað.

Eg leypi upp á føtur og renni út í tún,
Enn stendur tokið og enn er tað rúm.
Og nú eg varnist, at alt ein dreymur bert var.
Ja, eg varnist, at tokið bíðar eftir mær.

Tokið stendur enn – eg fái djúpan frið.
Tokið startar nú og eg farið við.

FavoriteLoadingGoym tekstin