Út vil eg, út

Orð og lag: Simme Arge Jacobsen

Út vil eg, út har, sum loftið er høgt og sólin er bjørt,
út har, sum lívið sær spælir, og eydnan er nær.
Heima er trongligt og dapurt og myrkt, mær lagnan gerst svørt,
trongist mín hugur – men leingist mín muður at tær.

Hví mást tú fara, eg spyrji teg bara,
ja, nú mást tú siga mær satt.
Er tað tað besta? Mítt hjarta vil bresta,
Vilt tú ikki fevna tín skatt?

Út vil eg, út í ta fjølbroyttu verð, sum um okkum er,
men tá eg heim aftur komi, eg fevna teg vil.
Tó má eg burtur eitt bil, tí eg kenni, eydnan har er,
úti í villini verð, har sum alt bert ber til.

Hví má hann fara, vit spyrja hann bara,
ja, nú má hann svara tær satt.
Er tað tað besta? Mítt hjarta vil bresta!
Vilt tú ikki fevna tín skatt?

FavoriteLoadingGoym tekstin