Vit standa á kletti, sum skakast ei skal

Petur Jacob Sigvardsen
Orð: Friðrik Friðriksson
Lag (28. februar 2007): Knút Olsen
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í 1990-árunum.

Vit standa á kletti, sum skakast ei skal,
tí frelsarin kæri hann verjir oss væl,
hans orð eru lív várt og friðskjól í neyð,
hans ást er vár styrki í lívi og deyð.

Um himinin ferst, og vár fold fer í sor,
og hvørvur hvør stjørna, tó varir Guds orð,
og sløknar enn sólin, og heimur vár brann,
hans æviga lyfti ei broytast tó man.

Hann segði: ”Mín tænari verður mær hjá,
og tann, ið meg elskar, skal sæluna fá.
Eg livi, og tit skulu liva, og tann,
sum livir og trýr, aldri doyggja hann kann”.

Vit trúgva teim orðum og trygt líta á,
við titrandi hjørtum vit vænta at sjá
teg, Guds son, sum eina er vón vár í verð,
vit fylgja tær fegin á himmalsku ferð.